Siz en çok çocukluğunuzun hangi akşamını özlüyorsunuz?
Akşam olmak istemezdi.Biz de oyunun bitmesini istemezdik.Sokak lambaları yanar, balkondan ismimizle seslenilirdi.
Beş dakika daha….

belki de çocukluğumun en güzel cümlesiydi.Şimdi saatlere bakarak yaşıyoruz.O zamanlar gökyüzünün rengi bana yetiyordu….