Her şey deniz tanrısı Poseidon’un Athena’ya ait bir tapınakta, Medusa’ya tecavüz etmesiyle başladı. Kendine eş bir ölümsüz Olympos tanrısından intikam alamayan tanrıça, kutsal alanının kutsallığına saygısızlık edildiği için öfkesini masum Medusa’ya yöneltti.
Athena , Medusa’yı korkunç bir varlığa, bakanları taşa dönüştürecek kadar ürkütücü bir yaratığa dönüştürdü. Fakat bu dönüşüm, Athena’nın sonradan yapacağı adaletsizliğin yanında daha az rahatsız edicidir.
Bilinmeyen nedenlerden ötürü Athena, Medusa’nın cezasını içten içe yeterli bulmamıştır. Bu yüzden onu öldürme arayışında olan kahraman Perseus’a da yardım etmiştir. Sonunda Perseus, Medusa’nın başını kesmiş ve Athena talihsiz kadının kafasını alıp aegis’ine asmıştır.
Her hikaye sonunda hatırlatmadık ama, önceden de yinelediğimiz gibi, aslında oldukça trajik ve hatta rahatsız edici olan bu mitler kolektif bir bilinçdışını yansıtır. Bu öykülerde, kadınların ve erkeklerin yaşadıkları bütün adaletsizliklere, psikolojik ‘rahatsızlıklara’ ya da uğradıkları zorbalıklara rastlamak mümkündür.
