Uzak diyarın birinde karşı karşıya iki köy varmış,
Bu köylerin birinde “ama”cılar diğerinde ise “rağmen”ciler yaşarmış.
“Ama”cıların köyü oldukça fakir ve bakımsızmış,
Bu köydekiler “ama”lara sığınmayı adet edinmişler, gerçekten de her şey için son derece makul ve mantıklı bahaneleri varmış,
Başarılı olabilirdim “ama” aileme bakmak zorunda olduğum için yapamadım,
Zengin olabilirdim “ama” iyi bir eğitim alamadım,
Mutsuz ilişkimden kurtulup kendime yeni bir dünya kuracaktım “ama” şartlar bir türlü istediğim gibi gelişmedi, der dururlarmış, yolları çamur, tarlaları çorak insanları da mutsuzmuş.
“Rağmen”cilerin köyünde ise durum çok farklıymış, bu köydekiler hep rağmen dermiş.
Hasta anneme bakmak zorundaydım, buna “rağmen” azmettim ve başarılı oldum,
İyi bir eğitim alamadım, buna “rağmen” çok çalıştım ve zengin oldum.
Şartlar hiç de istediğim gibi değildi, buna “rağmen” cesaretimi toplayıp mutsuz ilişkimi bitirdim ve kendime yeni bir hayat kurdum.
“Rağmen”cilerin yolları asfalt, toprakları verimli, insanları da çok mutluymuş.
“Ama”lara sığınmak çok kolaydır.
“Ama”lara sığınmak bizi rahatlatır, suçu dış etkenlere atmış oluruz, dolayısıyla suçlu artık biz değilizdir, şartlar suçludur, o suçludur, bu suçludur, şu suçludur, hayat suçludur, düzen suçludur, herkes ve her şey suçludur “ama” asla biz değilizdir.
Fakat bu yaklaşım bize bir şey kazandırma. “Ama”lara sığınmak maalesef hayatımızda hiç bir şeyi değiştirmez, yaşadığımız hayatı güzelleştirmez.
Biz “ama”lara sığınıp egomuzu rahatlatırken “rağmen”ciler bütün olumsuz şartlara “rağmen” ilerlemeye, hayatlarını güzelleştirmeye devam ediyorlar.
Evet hayat bazen çok zor ve acımasızdır, evet bazen şartlar gerçekten de sizin aleyhinizedir, fakat sizinle aynı şartları ve aynı zorlukları yaşamış birinin tüm bunlara “rağmen” başardığını hiç görmediniz mi? O yapabiliyorsa sizde yapabilirsiniz.
13 Ekim 2025 16:19
