Günlerden bir gün Fıstık’ın yaşadığı evin kapısı çalmış, kapıyı evin annesi açmış. Evde su bittiği için su siparişi verilmiş ve gelen kişi su getirmiş. Kadın sucunun geldiğini görünce, içeriden para almaya gitmiş ve kapı aralık kalmış. Yaramaz Fıstık bunu fırsat bilip, koşarak evden çıkmış. Sucu onu durdurmaya çalışsa da bir türlü başaramamış. Kadın parayı alıp geldiğinde, Fıstık’ın kaçtığını öğrenmiş ve oda koşarak dışarı çıkmış. Fıstık, özgür olduğunu zannederek etrafı incelemeye başlamış. Fakat dışarısı beklediği kadar eğlenceli değilmiş. Soğuktan titremeye, çevredekilerden de korkmaya başlamış. Evin annesi de her yerde “Fıstık, Fıstık” diye bağırarak köpeğini arıyormuş.
Fıstık, tanıdığı sesi duyunca çok sevinmiş ve sesin geldiği yere doğru gitmiş. Karşısında sahibini gören Fıstık çok sevinmiş ve her yerini yalamaya başlamış. Kadında sevinçle Fıstık’a sarılmış ve evlerine doğru gitmişler. O günden sonra Fıstık asla izinsiz evden çıkmamış. Bu olay ona iyi bir ders olmuş. Masal da burada bitmiş.
