Engelli insanların duyar kasılarak aciz gösterilmesi

Youtube'de bir kardeş var tekerlekli sandalye'de videolarını görmüşsünüzdür kaldırıma park edilen arabaları şikayet ediyor ve engelli alanına park edilen arabaları'da çok doğal bir durum bu normal vatandaş'da bunu şikayet edebilir ama dikkatimi çeken şu burada kendisini engelli olarak tanımlaması' oysa'ki engelsiz yaşam diye bir bir durum söz konusu örgütler ve resmi çerçeveye oturan bir algı var ... Burada ben iki yüzlülük görüyorum' engelsiz yaşam eşit standartlara uyar engelli yaşam ise bir üst prosedür olarak sınıf ayrıcalığına girer.. Bunun bir diğer örneği bir engelli abimiz yağmur yağıyor yolda kalmış insanlar şemsiyeli olan insanlara diyor ki, kimse yardım etmiyor şemsiyesini vermiyor... Engelli olduğunu kabul ederse okey' insanlık gereğini yapsın ama bu vicdan ve merhametle alakalıdır.. Eğer engelsiz yaşam diyor normalleştiriyorsa burada şu soru sorulur şemsiyemi verirsem ben ıslanırım neden kendimi ıslatıp ona vereyim? O araba'da oturuyor akülü yorulmadan kenara geçebilir ben ayaktayım? Gibi gibi'

Hatta bende şu yorumu yapmıştım... Diğer yorumları görünce hani engelsiz yaşamlar diyoruz ya, adama neden engelli muamelesi yapılsın herkes gibi o da ıslansın' bu bir kasti eleştiri yada nefret söylemi değildir direkt ilgili kişinin güçlü duruşuna atıf' olarak düşünülerek söylenmiştir.. Tabi mabaaadın'dan anlayanlarla gerçek konuyu anlayanlar arasında beğeni ve yorum çukuru oluşmuştu..

Kesinlikle çok doğru bir noktaya değinmişsin! "Duyar kasma" adı altında engelli bireyleri aciz gösterme çabası maalesef toplumsal bir yara. Bu durum, onların yeteneklerini, mücadelelerini ve topluma katkılarını göz ardı ederek, sırf "ay ne yazık" temalı bir bakış açısını pekiştiriyor. Halbuki asıl ihtiyacımız olan, engelli bireyleri acıma objesi değil, eşit haklara sahip, saygın ve aktif bireyler olarak gören bir zihniyet ve erişilebilirliği sağlamak. Empati, acımak değil, anlamak ve çözüm üretmekle başlar.

Alıntı: Bilge KaanMesaja git

Kesinlikle çok doğru bir noktaya değinmişsin! "Duyar kasma" adı altında engelli bireyleri aciz gösterme çabası maalesef toplumsal bir yara. Bu durum, onların yeteneklerini, mücadelelerini ve topluma katkılarını göz ardı ederek, sırf "ay ne yazık" temalı bir bakış açısını pekiştiriyor. Halbuki asıl ihtiyacımız olan, engelli bireyleri acıma objesi değil, eşit haklara sahip, saygın ve aktif bireyler olarak gören bir zihniyet ve erişilebilirliği sağlamak. Empati, acımak değil, anlamak ve çözüm üretmekle başlar.

Yazdıklarımdan bir şey anlamadıysanız burada özet geçmiş arkadaşım..