Biyofobi, en genel anlamıyla doğaya, doğal ortamlara ya da canlılara karşı hissedilen korku, tiksinti veya kaçınma eğilimini ifade eder. Bu kavram, yalnızca belirli bir hayvandan korkmakla alakalı değildir. Doğanın kendisinin rahatsız edici veya tehditkar algılanmasını da kapsar. Lund Üniversitesi ve Tokyo Üniversitesi’nden araştırmacıların yürüttüğü ve yaklaşık iki yüz bilimsel çalışmayı bir araya getiren geniş bir inceleme, bu duygusal tepkinin sanıldığından çok daha yaygın olduğunu ortaya koymuştur. Psikoloji, ekoloji ve tıp alanlarından onlarca yıllık veriyi değerlendiren bu çalışma, biyofobinin artık göz ardı edilemeyecek bir eğilim haline geldiğini vurgular.

Araştırmalar, insanların doğaya yönelik hislerinin sadece bireysel tercihlerle açıklanamayacağını gösterir. Özellikle kentleşmenin artmasıyla birlikte, doğal alanlarla temasın azalması, doğanın giderek yabancı ve öngörülemez bir alan gibi algılanmasına yol açmaktadır. Bu algı, zamanla korku ve kaçınma davranışlarını besler. Doğa artık rahatlatıcı bir ortamdan çok, potansiyel risklerin bulunduğu bir yer olarak görülmeye başlar. Bu da biyofobinin neden son yıllarda daha sık dile getirildiğini açıklayan önemli bir faktördür.